کتاب جامعه و معنای زندگی از نگاه پیتر کریفت

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دورۀ دکتری، گروه فلسفۀ تطبیقی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم، قم، ایران

چکیده

برخی از شارحان کتاب مقدس همچون پیتر کریفت مسئلۀ محوری کتاب جامعه را معناداری و پوچی زندگی قلمداد کرده‌اند. این مقاله با روشی تحلیلی معلوم می‌دارد که معنای معنای زندگی در کتاب جامعه «هدفِ» رسیدن به بالاترین خیر است. اموری همچون حکمت، لذت، ثروت و قدرت، اخلاق و دینداری نزد عده‌ای بالاترین خیر قلمداد می‌شوند که زندگی را معنادار می‌سازند، اما کتاب جامعه معلوم می‌کند که این امور به تنهایی نمی‌توانند به زندگی انسان معنا ببخشند و زندگی بدون حضور خداوند پوچ است. بالاترین خیر حقیقی خداوند و ارتباط عاشقانه با اوست. انسان با کاربست عقل خود و آگاهی از پوچی دنیامحوری به سکوت می‌گراید و آنگاه با قلب خود و شنیدن صدای پروردگار ایمان حقیقی می‌آورد و در نهایت در پیوند عاشقانه با خداوند به عنوان بالاترین خیر زندگی را معنادار می‌یابد. مسئلۀ این مقاله به‌رغم اهمیت در مقالات فارسی مورد بررسی قرار نگرفته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Peter Kreeft, Ecclesiastes, and the Meaning of Life

نویسندگان [English]

  • Seyedeh Zahra Rashidifard 1
  • Mohsen Javadi 2
1 PhD Student of Comparative Philosophy, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran
2 Professor of Philosophy, University of Qom, Qom, Iran
چکیده [English]

Some biblical exegetes like Peter Kreeft, believe that the main issue of Ecclesiastes is the problem of the meaning of life and absurdity. By an analytic approach, this article seeks to show that the meaning of the meaning of life in Ecclesiastes is the goal of the highest good. Many people choose wisdom, pleasure, wealth and power, duty and religion as the highest good, but Ecclesiastes makes clear that these things alone don't give meaning to the life and the life without the presence of God is absurd. The highest good is God and being in love with Him. By awareness of the absurdity of mundane aspects of life, one’s intellect becomes silent and by hearing the call of God, his heart truly believes in Him and finally, falls in a loving relationship with Him; so he finds the life meaningful.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Absurdity
  • Ecclesiastes
  • Peter Kreeft
  • the Meaning of Life

استیس، والتر تی. 1382. «در بی‌معنایی معنا هست»، ترجمۀ اعظم پویا. نقد و نظر 29-30.

اسمارت، جی. جی. سی. 1382. «قلمرو فلسفه»، ترجمۀ مرتضی فتحی‌زاده. نقد و نظر 29-30.

ایگلتون، تری. 1388. معنای زندگی. ترجمۀ عباس مخبر. تهران: آگه.

سارتر، ژان پل. 1382. هستی و نیستی. ترجمۀ عنایت‌الله شکیباپور. تهران: دنیای کتاب.

کامو، آلبر. 1385. افسانۀ سیزیف. ترجمۀ محمود سلطانیه. تهران: جامی.

کمبر، ریچارد. 1385. فلسفۀ کامو. ترجمۀ خشایار دیهیمی. تهران: طرح نو.

کیرکگور، سورن. 1378. ترس و لرز. ترجمۀ عبدالکریم رشیدیان. تهران: نی.

نیگل، تامس. 1382. «پوچی»، ترجمۀ حمید شهریاری. نقد و نظر 29-30.

ولف، سوزان. 1382. «معنای زندگی»، ترجمۀ محمدعلی عبداللهی. نقد و نظر 29-30.

هایدگر، مارتین. 1389. هستی و زمان. ترجمۀ سیاوش جمادی، تهران: ققنوس.

Biblia Hebraica Stuttgartensia. 1998. edited by Karl Elliger, Wilhelm Rudolph. German Bible Society.

Delitzsch, Franz. 1891. Commentary on the Song of Songs and Ecclesiastes. translated by M. G. Easton. Edinburgh: T. & T. Clark.

Gesenius, Wilhelm. 1857. Hebrew and Chaldee Lexicon to the Old Testament. translated by Samuel Prideaux Tregelles. London: Samuel Bagster & Son Limited.

Kreeft, Peter. 1989. Three Philosophies of Life. San Francisco: Ignatius Press.

Seow, Coon-Leong. 1997. Ecclesiastes: A New Translation with Introduction and Commentary. Yale University Press.